|B&B|Camping|Blokhut|Ingerichte tent|Gastenboek|Reserveren|Laatste nieuws|Seizoen verslag|ColumnWilleke|Oogst|Home|


Olijfoogst 2012

 

25 oktober- 30 oktober 2012 

“Zijn jullie ook olijvenplukkers?” vroeg ze op het vliegveld.
Ik kijk Dick en Carolina aan en enthousiasist knikken we naar Pauline, Peter, Nicole en Sigurd. “Omdat jullie ook bergschoenen aan hebben…”! Het Plukteam 2012 voor Rocca di Sotto is dus in Weeze al compleet.
In Pescara worden we ontvangen door een bruinrood verbrande Jan, die ons in het donker over allerlei slingerweggetjes naar Rocca brengt. Daar brandt de buitenhaard en heeft Willeke een heerlijke pan soep voor ons gemaakt. Het is al snel duidelijk, dat deze groep wel aan elkaar gewaagd is. De sfeer zit goed!
De eerste avond gaan we op tijd naar bed omdat we moe zijn, maar ook omdat we de volgende morgen hard aan de bak moeten.
7 uur op, half 8 ontbijten en dan ‘les 1 Olijven Plukken’ bij Jan en Willeke. 

Vrijdagmorgen wakker worden met een geweldig zonlicht op de olijvengaard. Bij daglicht blijkt pas hoe mooi de omgeving is. Er zijn ineens bergen met sneeuwtoppen in zicht!
Ontbijten met zelf gebakken brood, teveel lekkere jam en uiteraard de pot Nutella! Daarna mag ik mee de honden halen. Volgens instructie van Willeke mogen Paco en Mista (die ons zingend begroet!) uit hun nachthokken om vervolgens een rondje langs de kippen/ganzen te lopen. Dan wordt iedereen begroet en de hele dag blijven ze in onze buurt. Poes Dop is wat hautainer. Wandelen doet ze graag alleen en op haar gemakje. s’ Avonds is ze anders, dan wordt de meest lekkere schoot uitgezocht om daar uitgebreid en heel hard te liggen knorren. Plukles 1 valt mee, Pauline en Sigurd zijn hier niet voor het eerst, dat scheelt. We leggen de netten zo ruim mogelijk onder de bomen, maken met takken ‘dakgoten’ tegen het afrollen van de olijven van de netten en beginnen met ‘plukken’. Met handharkjes, hark met steel en de ‘klapperhark’gaat we driftig aan de slag. Al snel vormen zich 2 plukteams, maar er is geen sprake van concurrentie. Wel ontstaat een soort verslaving; voorliefde voor volle takken, lekkere klimbomen en volle takken waar je net niet bijkomt en die Jan er uitzaagt zodat ze op de grond ‘gekamt’ kunnen worden. Ook de olijven die in het gras vallen of van het pad naar beneden rollen moet worden geraapt. Anders is het zonde!
Koffie en theepauzes met gevulde speculaas, eigen gebakken taart zijn dan ook een ‘storing’, omdat je dan net zo lekker met die overvolle tak bezig bent….
Peter en Sigurd zijn de bedreven klapperaars. Zij klapperen met de elektrische hark de olijven uit de boom waar je niet bij kan komen. Carolina, Dick, Nicole en ik klimmen graag in de bomen. Na een dag zitten we al onder indrukwekkende krassen op armen en benen.
We kletsen ondertussen over alles en nog wat, maar vooral veel fauwekul. De Nederlandse accenten zijn geweldig in dit gezelschap. Utrecht, Leids, Overijsels, Haags en Limburgs wisselen elkaar constant af. En dan wordt ook nog een geweldige lunch gekookt. Op één dag na hebben we alle dagen buiten kunnen lunchen. Wat een luxe! De kookkunsten van Willeke en Carolina zijn niet te versmaden. ’s Avonds weer dat heerlijke brood en uitblazen… bij de open haard met een wijntje.

Zondagmiddag mogen we maar tot 1 uur werken van Jan, want ’s middags hebben we vrij. We gaan met 2 auto’s naar de Campo Imperatore waar het ijzig koud is. Daarna rijden we door naar het middeleeuwse dorp Castel del Monte, waar we cappuchino en hete chocolademelk drinken in het barretje waar George Clooney in de film “The American” ook heeft gezeten. De wandeling door het verlaten en ijskoude dorp is bijzonder. Mooie uitzichten, blauwe luchten en dan die rust. Geweldig!
Zondagavond gaan we uit eten. In Roccafinadamo is op ons gerekend. De tafel is gedekt en snel is de rest van het restaurant leeg en krijgen we alle ruimte en aandacht. De wijn vloeit, het voorgerecht is groots, de pizza’s prima, mama’s taart doordrenkt met alcohol en de koffie is pittig! Na deze overvloedig maaltijd rollen van de berg af naar Rocca en worden we begroet door de ontsnapte Mista. We ontdekken dat het behoorlijk gestormd heeft terwijl wij op stap waren. Alle takken zijn op het pad gewaaid en dat heeft Mista waarschijnlijk onrustig gemaakt. Nog een slaapmutsje en dan breekt de laatste plukdag aan.
Maandag merken we dat het kouder is geworden. De korte broek maakt plaats voor de lange!
Rond de middag is de oogst binnen en maken we de dag af met actie ‘help Jan en Willeke de winter door’! Dick zaagt 2 dode bomen om en alle andere handen breken zoveel mogelijk takken om er aanmaakhoutjes van te maken.
Jan en Carolina brengen dan de laatste kisten olijven naar de Frantoio en de stand voor 2012 is relatief goed na een record jaar in 2011. Wij zijn er heel trots op!
Dinsdagochtend schijnt de zon volop en ruimen we alles op. Ik haal voor de laatste keer Paco en Mista uit hun nachtverblijf en loop het rondje met ze. We drinken nog heerlijke koffie op het terras, maken de laatste foto’s en gaan met z’n allen richting het vliegveld van Pescara. Maar eerst maken we nog een tussenstop in Penne voor lekkere cappuccino en taartjes! (Dank Dick en Caro!)
Op het vliegveld nemen we afscheid van Jan en Willeke. Een Italiaans afscheid volgt; Snikkend vallen we elkaar allemaal in de armen, beloven we snel terug te komen en maken excuses voor ons wangedrag in Roccafinadamo…..
Nee zo dramatisch was het niet. Het is een warm afscheid. In die paar dagen ontdek je dat een paar dagen ‘helemaal niets’ ontzettend helend kan zijn. Mijn hoofd is inderdaad leger,  voel me frisser, met nieuwe inspiraties en heb leuke mensen ontmoet.

Lieve Jan en Willeke, namens Plukploeg 2012, dank voor de heerlijke dagen bij jullie en we hopen dat we voor Plukploeg 2013 ook door de ballotage komen…, want speciaal was het!! 

Liefs van plukster Anneke