Olijfoogst 2008

|B&B|Camping|Chalet|Ingerichte tent|Gastenboek|Reserveren|Laatste nieuws|Seizoen verslag|ColumnWilleke|Oogst|Home|

Geen idee wat me te wachten staat, maar nu ik hier met een chauvinistisch oranje gekleurde hark in m’n hand sta voor een kronkelige oude olijfboom met van die zwarte kraaltjes, begint het me te dagen.  

Gisteravond zijn we aangekomen op Rocca di Sotto. Voor mij was het al weer meer dan een jaar geleden dat ik hier was. En er is heel hard gewerkt in de tussentijd! De toen nog rommelige cantina is een gezellige ruimte geworden met openhaard, buiten is een prachtige overkapping gekomen en het terras is vergroot met leuke tafeltjes en stoeltjes. De eerste bed & breakfast kamers zijn een feit en vanaf deze week zal er overnacht worden in de eerste tentjes tussen de olijfbomen!
Willeke en Jan hebben een bont gezelschap vrienden uitgenodigd om mee te helpen met de olijfoogst. Met z’n tienen staan we nu om Jan en z’n olijfboom heen en krijgen we uitleg over het gebruik van de oranje hark en de groene netten. De zwarte kraaltjes blijken de rijpe olijven te zijn en met het oranje geval (wel of niet op steel) moeten we de kraaltjes van de takken af zien te harken. Twee netten liggen onder de boom uitgespreid zodat het zwarte goud opgevangen wordt. Nou, koekkie lijkt me zo! Fanatiek gaan we aan de slag.
We zijn in twee ploegen van 4 verdeeld. Jan is de opzichter en Willeke verzorgt de catering (erg belangrijk voor de harde werkers!)  Al snel volgt er een natuurlijke verdeling van de taken binnen de groep: de grondwerkers en de verwoede boomklimmers. Het blijkt een enthousiaste ploeg en na één boom begint de strijd om de harkjes, de trappen, wie het eerst het mandje vol heeft en wie het eerst z’n boom klaar heeft.
Het is prachtig weer, de sweaters gaan uit en broekspijpen worden afgeritst. Toch valt het plukken nog lang niet mee. De eerste nekkrampen van het naar boven rekken en kijken laten niet lang op zich wachten, takken die zwiepen in gezichten en olijven stuiteren op hoofden en in decolletés. Nee.. de olijfolie wordt duur betaald in Abruzzo!
Na twee uur buffelen wordt er koffie gedronken op het terras, maar we kunnen niet wachten om weer te beginnen: olijven plukken werkt verslavend!
In Italië wordt de ‘pranzo’ het middageten, uitgebreid gevierd. En daar hebben we helemaal geen problemen mee (trouwens.. met weinig van dit Italiaanse bestaan) Willeke heeft zich ontpopt als een echte ‘Nonna’ en maakt de heerlijkste lasagne, pasta’s en andere Italiaanse heerlijkheden. Het is moeilijk opstarten na zo’n heerlijke maaltijd met natuurlijk een lekker wijntje, maar we moeten door. Nog zeker 66 bomen te gaan!
De eerste avond hebben we de olijf nog een beetje uit de boom gekeken maar tijdens het plukken komen de gesprekken pas echt los. Van flauw ouwehoeren tot serieuze onderwerpen, alles komt voorbij. De groep is divers: getrouwd, vrijgezel, wel/geen kinderen en van notaris tot kroegbaas: er is genoeg gespreksstof. Menig tv programma zou jaloers zijn met zo’n cast.
Tegen een uurtje of vijf beginnen we de kraaltjes moeilijker te onderscheiden van de takken.. De duisternis valt hier vroeg om deze tijd van het jaar. We maken onze bomen af en ruimen de spullen op. De oogst van deze eerste dag is 170 kilo. Valt een beetje tegen.. Morgen eerder op en harder werken!  Voldaan zitten we ‘s avonds aan de grote tafel onder de overkapping te gloeien. Vuurtje aan, wijntje erbij. Wat een leven!
We ontpoppen ons in de volgende dagen als volleerde olijfplukkers. Nieuwe technieken worden ontwikkeld, specialiteiten komen boven (de zagers, de klimmers, de sjouwers, de rapers ). Helaas laat het weer ons af en toe in de steek: ongelooflijk harde wind en regen  maakt het plukken moeilijk en zorgt voor een chaos om het huis: kapotte bloempotten, omgewaaide tafels en stoelen. Maar elke keer komt ook de zon weer tevoorschijn en kan het plukken verder gaan.
Na twee dagen hard werken  wordt er een vrije dag ingelast om de omgeving te verkennen. De een blijft lekker op Rocca di Sotto en geniet van de rust, maar wij rijden naar de hoogvlakte, bezoeken idyllische dorpjes en doen ons tegoed aan de echte Italiaans koffie.
Het is natuurlijk ook een beetje vakantie!
Het einde van de week komt dichterbij. De eerste plukker is al weer op de motor richting Nederland. Morgen vertrekt de tweede kandidaat. En overmorgen is het voor mij alweer gebeurd… Maandagmorgen begint het andere leven weer: vroeg op, trein halen, deadlines, vergaderingen, verplichtingen. Waarom heb ik ook alweer daarvoor gekozen? Eén ding is zeker: Olijfolie zal nooit meer hetzelfde smaken…

Rita

 


 

 

.